Sherpa’s

 

Oorsprong

 

In navolging van de Katholieke Verkenners, die in 1958 startten met een nieuwe speltak voor verkenners van 15 tot 17 jaar (Rowans), zijn de Nederlandse Gidsen op 22 juni 1968 begonnen met een nieuw programma voor senioren van 13/14 tot 16 jaar (Sherpa’s).

De naam Sherpa is afkomstig van een volk dat woont in Oost Nepal en oorspronkelijk afkomstig is uit Tibet. Zij treden op als berggidsen in de Himalaya, zijn heel moedig en trotseren bij hun tochten vele gevaren.

Een Sherpa moest tenminste 13 jaar zijn, op de hoogte zijn van het doel en de organisatie en het eens zijn met de wet en de belofte.

 

Het spel

 

Een Sherpakring koos een eigen bestuur, dat een drie-maanden-programma opstelde en het werk verdeelde.

Het bestuur bestond uit tenminste:

 

- Een voorzitter:    

Leidt de vergaderingen, verdeelt het werk en vertegenwoordigt de kring naar buiten.

- Een secretaris:

Maakt verslagen van vergaderingen, noteert afspraken en verzorgt de correspondentie.

- Een penningmeester:

Regelt de financiën en houdt een kasboek bij.

 

Het programma was minder vast omlijnd dan bij de gidsen en bood daardoor de mogelijkheid om de ideeën en het programma uit de groep te laten komen.

Er bestond geen vast recept voor het Sherpa spel, het doel was: Samen zijn, samen doen en samen ondernemen.

Wat het programma betreft konden de bezigheden gericht zijn op:

 

- Zichzelf

Hobby’s.

Kennis opdoen.

- De groep

Samen met of voor de kring iets doen.

- De ander

Deelnemen aan sociale activiteiten.

Hulp bieden bij bepaalde gebeurtenissen.

- Internationaal

Laten zien dat men lid is van een internationale organisatie.

Internationale interesse tonen.

 

Bij de Sherpa’s werd gewerkt met een aantal interessegebieden:

1.      Eigen Stijl

2.      Cultureel

3.      Communicatie en techniek

4.      Wetenschap en observatie

5.      Naar buiten

6.      Sport en spel

7.      Waterwerk

8.      Godsdienst en oecumene

 

Leiding

 

In vergelijking met de rol van de leidster bij de jongere speltakken was de leidster bij de Sherpa’s meer begeleidster in het proces van zoeken naar een eigen vorm van samenwerken en spelen.

Dit hield in:

Het delegeren van verantwoordelijkheid.

Het vinden van een sfeer van onderlinge harmonie.

Een gesprek op gang brengen.

Het stimuleren van een eigen mening naar voren te durven brengen.

Gebruik maken van verschillende individuele kwaliteiten.

Wegen tonen waarlangs de meisjes iets zelf kunnen doen.

 

Om de leiding hierbij te ondersteunen was er de ‘Instructiemap voor Sherpaleidsters’.

 

Wet en belofte

 

De Sherpawet

 

 

1.      Op de eer van een Sherpa kan men vertrouwen.

2.      Een Sherpa is trouw.

3.      Een Sherpa weet zich nuttig te maken en anderen te helpen.

4.      Een Sherpa is een vriendin voor allen en een zuster voor alle andere Sherpa’s.

5.      Een Sherpa is beleefd en voorkomend.

6.      Een Sherpa leeft met open oog in Gods natuur.

7.      Een Sherpa weet te gehoorzamen.

8.      Een Sherpa lacht en zingt bij alle moeilijkheden.

9.      Een Sherpa is sober en spaarzaam.

10. Een Sherpa is rein in gedachten in woord en daad.

 

De Sherpabelofte

 

 

 

Op mijn erewoord beloof ik, met de hulp van Gods genade, ernstig te zullen trachten:

1.      Mijn plicht te doen tegenover God, Kerk en Land,,

2.      Iedereen te helpen waar ik kan,

3.      De Sherpawet na te leven.

 

 

Het motto van de Sherpa’s was “Wees Bereid”.

 

Uniform

 

Daar meisjes op deze leeftijd het dragen van een uniform niet leuk meer vinden was tijdens de bijeenkomsten van de kring het dragen hiervan niet meer verplicht.

 

Bij officiële bijeenkomsten bestond het uniform uit:

- Een blauwe rok,

- Een witte blouse,

- Een blauwe  sweater en

- Een das (deze kon per groep verschillen)

 

Insignes

 

 

 

Sherpa’s droegen geen insignes.

Alleen werd op de linker borstzakklep de installatiespeld gedragen.

Wel werd aan de groepen verzocht om een ontwerp in te dienen voor een officiële Sherpaspeld. Of die er ooit is gekomen is niet bekend.

 

Na de fusie

 

Na de fusie in 1973 werden de speltakken Rowans, Sherpa’s en Wilde Vaart samengevoegd tot één speltak Rowans/Sherpa’s/Wilde Vaart.


Het museum is altijd geïnteresseerd in "oude" scouting materialen.
Denk je er over om je oude spullen weg te doen, neem dan s.v.p. contact op.